გრძელი რეპლიკა

ზურაბ ბახტაძე

 

საბჭოთა ეპოქაში არსებობდა ასეთი სტატისტიკა: თბილისის ყოველი ზრდასრული მცხოვრები, წელიწადში ერთხელ თბილისის რომელიმე თეატრის ერთ სპექტაკლზე მაინც რომ მისულიყო, თბილისის თეატრები წლის გეგმას შეასრულებდნენ, მაგრამ ასე არ ხდებოდა. თეატრში ძირითადად ერთი და იგივე ხალხი დადიოდა, სხვები კი მაშინ აქტიურდებოდნენ, როდესაც მოსკოვიდან საკავშირო პრესა და ტელევიზია მთელ საბჭოთა კავშირს ამცნობდა, რომ ქართულმა თეატრმა მოსკოველ მაყურებელს შედევრი ან შედევრთან მიახლოებული სპექტაკლი წარუდგინა. ამას კი მოჰყვებოდა წარმატებული გასტროლები საზღვარგარეთ და ამ წარმატებით ჯერ გაკვირვებული და მერე გახარებული ქართველი მაყურებლის გააქტიურება. ეს რაღაც დოზით იმას ჰგავდა, ფიროსმანის შემოქმედების მასშტაბი, თითო-ოროლა გამონაკლისის გარდა, უცხოელებმა რომ დაგვანახვეს. დღეს კი უცხოელების მიერ ნაქებ სპექტაკლებზეც ბევრი არავინ იკლავს თავს.

30-03-2015, 15:19 | კულტურა | ნანახია - 2014
Developed by: Giorgi Mshvenieradze
© 2013-2014 IVERIA.BIZ საავტორო უფლებები დაცულია