ექსკლუზიური ინტერვიუ საგარეო საქმეთა ყოფილ მინისტრ გრიგოლ ვაშაძესთან

ამოსაბეჭდი ვერსია შრიფტის დაპატარავება | შრიფტი | შრიფტის მომატება ?
6-12-2012, 21:06 | არქივი | ნანახია - 1309

ახალი ამბების სააგენტო „ჯი-ეიჩ-ენი" გთავაზობთ ექსკლუზიური ინტერვიუს საქართველოს საგარეო საქმეთა ყოფილ მინისტრ გრიგოლ ვაშაძესთან

- საუბარი მინდა დავიწყოთ ბოლო დროს განვითარებულ მოვლენებით, რომელიც ეხება თალიბების სახელით გავრცელებულ ვიდეორგოლს. აღნიშნული ვიდეორგოლის შემდეგ გაჩნდა მოსაზრება, რომ ეს არის კამპანია ნატოს წინააღმდეგ. ამავე დროს კეთდება განცხადებები, რომ „იწერება რაღაც სცენარი, იწერება ჩვენს გარეშე და იწერება არა ჩვენს სასიკეთოდ". როგორ შეაფასებდით ყოველივე ამას. 
- სალომე ზურაბიშვილის ციტატების კომენტირებას არ ვაპირებ. რაც შეეხება თვითონ ამ ვიდეორგოლს, დარწმუნებით შემიძლიათ გითხრათ, რომ ეს აბსოლუტურად არ ჰგაქვს თალიბების ან რომელიმე ისლამისტური ორგანიზაციის გაკეთებულ ვიდეორგოლს. სულ სხვა სტილისტიკა აქვთ, სულ სხვა მუსიკა, იდება იქ, სულ სხვა ლოზუნგებია და სულ სხვა გამოსახულებითი რიგი. მე ასეთი შთაბეჭდილება მაქვს, რომ ეს ან შიდაპოლიტიკური ბრძოლის გამოძახილია და ვიღაცა ჭკუამოკლემ ეს გააკეთა ამ მიზნებისთვის ან კიდევ, თქვენ მართალი ბრძანდებით, ეს არის იმისთვის, რომ 80 % ჩვენი მოსახლეობის, ჩვენი მოქალაქეების მხარდაჭერა ნატოს მიმართ შეასუსტონ და ქვემოთ ჩამოწიონ. 
ყველაზე კარგი ის არის, რომ დაიწყო გამოძიება. დამერწმუნეთ, რა „პროქსის სერვერითაც" არ უნდა მომხდარიყო ამის ატვირთვა, აუცილებლად დადგინდება რომელ ქვეყანაში, რომელი კომპიუტერიდან და ვისი გაკეთებულია ეს და სხვათა შორის, ძალიან სასიამოვნოა, რომ ჩვენ ამის გამოძებას ვიწყებთ და ბოლომდე მივიყვანთ. ის ადამიანი, ვინც ეს პროვოკაცია დაგეგმა და განახორციელა, მორალური თვალსაზრისით მაინც უნდა იყოს მკაცრად გაკიცხული.

- რამდენიმე ხნის წინ თქვენ განაცხადეთ, "ჯერ ვერ ვნახე ისეთი ქმედება, რომელიც დაგვარწმუნებს, რომ ხელისუფლებაში პრორუსული ძალები მოვიდნენ და მათ განზრახული აქვთ საქართველოს კურსი შეცვალონ". მაშინ "ცუდად ფორმულირებულ გზავნილებზეც" გაამახვილეთ ყურადღება... საკმაო დრო გავიდა შეფასების გასაკეთებლად... დღესაც ასე ფიქრობთ? 
- აბსოლუტურად გულწრფელად გეტყვით, ჩვენ, რომ ამ მთავრობას ვუწოდოთ პრორუსული - ეს კომპლიმენტი იქნება. იმიტომ, რომ პრორუსულობა ნიშნავს, რომ ამ მთავრობას აქვს მკაფიოდ ჩამოყალიბებული მიზანი და ამ მიზნის მისაღწევი კურსი - არაფერი მსგავსი არ არის.

-რასთან გვაქვს საქმე?
-ჩვენ გვაქვს საქმე იმასთან, რომ ხელისუფლებამ დაისახა ორი მიზანი. პირველი - არავითარ შემთხვევაში, არაფერში არ დაემსგავსო იმ კურსს, რომელიც შეიძლება ასოცირდეს წინა ხელისუფლებასთან და მეორე - ისტორია იწყება კოალიცია "ქართული ოცნების" კაბინეტებში შესვლით. აი, ესენი შევიდნენ კაბინეტებში და დაიწყო ისტორია თავიდან, ახალი ფურცლიდან. სხვათა შორის ეს "ახალი ფურცელი" ბევრჯერ იყო გაჟღერებული ხელისუფლების წარმომადგენლების მიერ. 
ყოველგვარი მოფიქრების, მოკავშირეებთან კონსულტაციების, ერთმანეთთან თათბირის, სტრატეგიული და ტაქტიკური ამოცანების დასახვის გარეშე ხალხი გადახტა უზარმაზარი კლდიდან წყალში და გაოცებული აღმოჩნდა, რომ ახლა იხრჩობა. გაოცებული აღმოჩნდნენ რუსეთის რეაქციით. ისეთი შთაბეჭდილება იქმნება, გეგონება რაიმე სხვა მოლოდინი შეიძლებოდა ჰქონოდათ. 
საქართველოში ერთი მოქალაქე არ არის, რომელსაც "თხა და გიგოს" შემდეგ წიგნი ჰქონდეს წაკითხული, რომელმაც არ იცოდა, რითი დამთავრდება ჩვენი ხელისუფლების მცდელობა რუსეთთან ე.წ. პრაგმატული დიალოგის წარმოებაზე. ეს არის, მაპატიეთ და პირდაპირ გეტყვით - უცოდინრობისა და არაპროფესიონალიზმის ბრალი. როდესაც ადამიანებს ჰგონიათ, რომ ეს სფერო არ საჭიროებს სპეციალურ მომზადებას, განათლებასა და ნიჭს.

- საქართველო-რუსეთის ურთიერთობების ე.წ. დათბობის ფონზე, რუსეთმა ენგური უკვე გაამაგრა, გამაგრებულია აფხაზეთი. ამჟამად ანალოგიური ქმედებები ცხინვალის რეგიონში ხორციელდება. რა ხდება, რასთან გვაქვს საქმე?
- ჩვენ ხომ ვიცოდით, რომ ამ რიტორიკის შერბილებას, სპეცწარმომადგენლების დელეგირებას ისე, რომ შენ არც ერთ შენს მოკავშირესთან კონსულტაცია არ ჩაგიტარებია, საქართველოს ომის დაწყებაში დადანაშაულებას, საქართველოს დადანაშაულებას იმაში, რომ ჩვენ ტერორისტებს ვამზადებდით, საქართველოს დადანაშაულებას იმაში, რომ ჩვენ არ გვქონდა მოფიქრებული, კარგად გააზრებული კურსი ნატოსა და ევროკავშირთან მიმართებაში და, რომ ახლა, გვაჩვენებენ როგორი კურსი უნდა იყოს. ამან გამოიწვია ყველაფერი ის, რომ ჩვენი მოკავშირეების დედაქალაქებში გაჩნდა სრულიად საფუძვლიანი ეჭვი - ან ამ ნაბიჯების გამო შენ იცი იმისთანა რაღაც რაც ჩვენ არ ვიცით, ან შენ იცი იმისთანა რაღაც, რისი თქმაც ჩვენთვის არ გინდა. ორივე შემთხვევაში ჩვენმა მოკავშირეებმა რამდენიმე ნაბიჯი გადადგეს უკან და ჩვენ მათ პრიორიტეტების სიაში დამერწმუნეთ, საკმაოდ ქვემოთ ჩამოვიწიეთ. 
- თქვენ ალბათ გაქვთ კავშირი თქვენს ევროპელ ყოფილ კოლეგებთან და როგორია მათი აზრი ჩვენს საგარეო პოლიტიკურ კურსზე?
- კი, რაც შეეხება მათ აზრს, რომელიც შეეხება ჩვენს დღევანდელ სიტუაციას, როდესაც ჩვენ არავითარი საგარეო პოლიტიკური კურსი არა გვაქვს - არის ძალიან პესიმისტური. 
კითხვის პირველ ნაწილს რომ დავუბრუნდე - რუსეთის ფედერაციამ, იგრძნო შესუსტება წნეხის ყველა საერთაშორისო ორგანიზაციაში, მსოფლიოს ყველა რეგიონში. ირგძნო შესუსტება იმისა, რომ საქართველო ყოველდღიურად, შავი სამუშაოთი, თავის მოკავშირეებთან ერთად, რუსეთს აიძულებდა ყოფილიყო თავდაცვის რეჟიმში. როგორც კი ეს რეჟიმი მოიშალა, რუსეთს საშუალება მიეცა ინიციატივა აეღო თავის ხელში და დაიწყო პრეტენზიებისა და მოთხოვნების გამოგორება. თუ გნებავთ, მერე დავილაპარაკოთ მოლდოვაზე, სადაც ახლახანს დამთავრდა სამთავრობო კრიზისი და სადაც სარკისებური ანარეკლი არის ჩვენი სიტუაციის. რუსეთს არაფერი ახალი არ მოუგონია და მინდა გითხრათ, რომ რუსულ დიპლომატიას, რომელსაც მე უზარმაზარ პატივს ვცემ, ნაწილობრივ მისი წარმომადგენელიც ვარ, დღეს საკმაოდ შეზღუდული მეთოდები აქვს, მაგრამ ეფექტური. ამიტომ კითხვაზე პასუხი - რა ხდება დღეს - დღეს ხდება ის, რომ რუსეთი გალაღდა, იგრძნო რომ ის სამართლებრივი და პოლიტიკური წნეხი უკვე აღარ არის - შეიძლება არ უნდათ და შეიძლება არ შეუძლიათ საქართველოს დღევანდელ ხელისუფლებას. ჩემი შთაბეჭდილება არის, რომ არც შეუძლიათ და არც უნდათ. და მეორე, ყველაზე მთავარი - ეს არის სიგნალი დღევანდელი ხელისუფლების მიმართ. ღვინო, ბორჯომი, რიტორიკის შერბილება, დათმობები, ევროპის საბჭოში უარის თქმა იმაზე, რომ პუტინის გვარი ახსენო, მკაფიოდ დაარქვა რუსეთს ოკუპანტი - ეს ყველაფერი საკმარისი არ არის. 
რუსეთს სჭირდება სრული დომინირება საქართველოში, რადგანაც საქართველო არის გასაღები სამხრეთ კავკასიაზე და შემდეგ კიდევ იქით - ცენტრალურ აზიაზე. ბიძინა ივანიშვილმა, როგორც საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა უნდა შეწყვიტოს ყოველგვარი ლაპარაკი უპირველეს ყოვლისა ნატოზე, ნაწილობრივ ევროპის კავშირზე, შეწყვიტოს ჩრდილოატლანტიკური საბჭოს მოწვევა საქართველოში და ხაზის გასმა იმაზე, რომ ჩვენი სტრატეგიული მიზნები პოლიტიკისა, არ შეცვლილა. აი, ეს არის სიგნალი. 
რუსეთი ეუბნება საქართველოს დღევანდელ ხელისუფლებას - რასაც შენ აკეთებ საკმარისი არ არის, შენ მშვენივრად იცი რა უნდა გააკეთო და გახსოვდეს, თუ ამას არ გააკეთებ, დაკარგავ კიდევ უფრო მეტს. 
- თუ ყოფილა თქვენს დროს ზეწოლის მცდელობა რუსეთისგან და თუ შესაძლებელია, რომ დღეს იგივე რუსეთმა აიძულოს საქართველოს ხელისუფლება აღიაროს მის მიერვე ოკუპირებული ტერიტორიები?

- თქვენ გახსოვთ, რომ ჩვენი ამოცანა მაშინ, რომელიც დავისახეთ და ეფექტურად განვახორციელეთ და სიამაყით ვამბობ, რომ ჩემი გუნდის წევრები ყოველდღე ტელეეკრანზე არიან, ჩემი მოადგილეეები და თქვენ იცით, ვისთან გქონდათ მაშინ საქმე, თუმცა მაგალითად, ბატონი ნიკა ვაშაკიძე, ასე გაპიარებული ტელეპერსონაჟი არ იყო. 
ჩვენი მთავარი ამოცანა მაშინ მდგომარეობდა შემდეგში - არავითარ შემთხვევაში არ დავუშვათ საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიების სამართლებრივი მდგომარეობის შერყევა. მინიმუმამდე დავიყვანოთ და ყველგან შევეწინააღმდეგოთ რუსეთის მცდელობას იყიდოს ან ორგანიზება გაუკეთოს ოკუპირებული ტერიტორიების აღიარებას. ვამყოფოთ რუსეთი იმისთანა რეჟიმში მესამე ქვეყნებთან მიმართებაში და საერთაშორისო ორგანიზაციებში, როდესაც ისინი იძულებულნი იქნებიან მუდმივად იყვნენ თავდაცვისა და თავის მართლების რეჟიმში, იმისათვის, რომ ნაკლები დრო დარჩეთ ჩვენზე პრესინგის განსახორციელებლად. 
და მთავარი, არავითარ შემთხვევაში არ დაგვავიწყდეს, რომ ეხმარებიან მარტო ძლიერებს, ეხმარებიან მარტო იმას ვისაც შეუძლია თავისი თავის დახმარება. ამიტომაც საქართველოს დიპლომატია ეფექტურად მუშაობდა არ მარტო ჩვენს ტრადიციულ მიმართულებებზე, არამედ იქ სადაც ოთხი-ხუთი წლის წინ ჩვენ არც ფინანსური არც ადამიანური რესურსები არ გვქონდა იმისათვის, რომ ეს რეგიონები დაგვეფარა.ვიმეორებ, რომ ჩვენ გვქონდა იმის შესაძლებლობა, რომ ვყოფილიყავით რამდენიმე ძალიან მგრძნობიარე რეგიონში შუამავალი კონფლიქტურ მხარეებს შორის და ეს იწვევდა იმ პატივისცემას რომელიც საფუძვლად ედებოდა ჩვენი დახმარების სურვილს. რაც შეეხება წნეხს, რომ ჩვენ გვეიარებინა ოკუპირებული ტერიტორიები, ეს არც ჩვენს მთავრობას და სხვათა შორის, არც რუსეთს, სიზმარშიც კი არ დაესიზმრებოდა. იმიტომ, რომ ყველამ მშვენივრად იცოდა, ჩვენი ამოცანა არის დეოკუპაცია და საქართველო ამ დეოკუპაციას აუცილებლად მიაღწევს. 
- დღევანდელ პირობებში ?
- დღევანდელ პირობებში მინდა გითხრათ, რომ და ამას მინდა ხაზი გავუსვა - არც ერთი წარუმატებლობა ჩვენი ხელისუფლების მე არ გამიხარდება. იმიტომ, რომ ეს არის ჩემი ქვეყნის ხელისუფლება, ჩემი მთავრობა. არა აქვს მნიშვნელობა ხმა მივეცი თუ არა, ეს არის ჩემი მთავრობა და მინდა, რომ ყველაფერში რასაც ეს მთავრობა დაიწყებს, იყოს გაასოცრად წარმატებული. და თუ შეამჩნიეთ და ამას მე მივესალმები, რომ ჩვენი ხელისუფლების რიტორიკა საგრძნობლად გამოიცვალა ბორდელიზაციის ახალი ტალღის დაწყების შემდეგ და მას შემდეგ, რაც რუსეთმა ლექსიკა მკვეთრად გამოცვალა და დაიწყო პრეტენზიების გამოგორება. მე ასეთი კომენტარები ზოგიერთი მინისტრისგან, ბატონი პრემიერ-მინისტრისგან 1 ოქტომბრიდან დღემდე არ მომისმენია. შესანიშნავია, რომ ჩვენი ხელისუფლების წარმომადგენლები ამბობენ, რომ ისინი რუსეთისგან და კერძოდ, კარასინისგან არ მიიღებენ მითითებებს. რა კანონი უნდა მიიღონ და დაიცვან, ის რომ ჩვენ დეოკუპაციიკენ მისწრაფებას და ოკუპირებული ტერიტორიების განთავისუფლებას ვერავინ ვერ აღუდგება წინ რუსეთიც კი და დამიჯერეთ, არაფერი არ არის ისეთი კარგი მასწავლებელი როგორც გამოცდილება. 
გავა კიდევ სამი ოთხი თვე და ზოგი წარმომადგენელი უკვე მოდის რჩევის საკითხად და მერე უკვე სუყველა დაიწყებს და სხვათა შორის შესანიშნავი დადასტურება იყო ამისი ხალხის სახეები, სიტყვით, ვერბალურად შეიძლება მოიტყუო, მაგრამ სახეები არ იტყუებოდა, როდესაც ისინი გამოვიდნენ უშიშროების საბჭოს სხდომიდან. ერთობლივი რეზოლუციის მიღების შემდეგ, რომელიც პარლამენტის ყველა ფრაქციამ მიიღო ჩვენს საგარეო პოლიტიკურ კურსზე, მე ვთვლი, რომ თანაცხოვრების და ცივილიზებული პოლიტიკური თანაცხოვრების მეორე ყველაზე მნიშვნელოვანი ნიშანი იყო ზუსტად ეს უშიშროების საბჭოს სხდომა.

-ბატონო გრიგოლ, თქვენ ვერც პრორუსული უწოდეთ ჩვენს ხელიუსუფლებას და ვერც პროდასავლური...
-ფრანგულში და ინგლისურში არის შესანიშნავი სიტყვა "ნოვის", ეს არის ადამიანი, რომელიც ახლად შევიდა სადღაც და ჯერ დაბნეული ბავშვივით მარცხნივ და მარჯვნივ იყურება. ამას ემატება ქართული თვითდაჯერებულობა. რატომღაც ეს ხალხი დარწმუნებულია, რომ ყველაფერი იციან, რატომღაც ყველა საქართველოში დარწმუნებულია, რომ ყველა ერთნაირად ერკვევა საგარეო პოლიტიკაში, სექსში და ფეხბურთში.

- თქვენ, ბევრჯერ აღგინიშნავთ, რომ საქართველო რუსეთთან პირისპირ საერთაშორისო არენაზე არ უნდა დარჩეს. თუ ეს ყველაფერი გაგრძელდა ისე, როგორც არის დღეს, ხომ არ ვდგავართ ამ საშიშროების წინაშე ან უკვე ხომ არ ვართ?

- ძნელია ჩემთვის ამ კითხვაზე პასუხის გაცემა. იმისათვის, რომ მე თქვენ ამ კითხვაზე ამომწურავი პასუხი გაგცეთ, მე ზუსტად უნდა ვიცოდე რა არის ჩვენი ხელისუფლების ურთიერთქმედება ჩვენს მოკავშირეებთან დღეს, სპეკულაციებში გადასვლა კი ნამდვილად არ ამინდა. 
ის რომ შეცდომა იყო დაშვებული და ჩვენ საკმაოდ მოუფიქრებელი ნაბიჯი გადავდგით, როდესაც გადავწყვიტეთ ფორმატის შექმნისას შვეიცარიის გარიყვა ამ საქმიდან და როდესაც ჩვენ ეს გავაკეთეთ, სპეცწარმომადგენლის დანიშვნა ჩვენს მოკავშირეებთან კონსულტაციების გარეშე, ამან მოგვაყენა ძალიან დიდი ზიანი. ამიტომ, როდესაც დაგვჭირდა და დავიწყეთ სირბილი დედაქალაქებში და აჟიტირებულად თხოვნა იმისი, რომ რეაქცია მოხდეს რუსეთის პროვოკაციაზე ცხინვალის რეგიონში, მინდა ვთქვა, რომ საკმაოდ თავშეკავებული რეაქცია ჰქონდათ დაასვლურ დედაქალაქებს და ეს არა იმიტომ, რომ მათ პოზიცია შეიცვალეს ჩვენს ტერიტორიულ მთლიანობაზე, უბრალოდ იმიტომ, რომ არ შეიძლება გამოიყვანო პარტნიორი მოქმედების ერთი რეჟიმიდან, უთხრა რომ "შენ ახლა დასვენე, მე უკეთესად ვიცი და ჩემს საქმეს მე თვითონ მივხედავ" და შემდეგ ისტერიულად მივარდე და უთხრა, რომ "მოდი ახლა უკან დაბრუნდი, იმიტომ, რომ აღმოჩნდა, რომ ის რუსი, ჩემი მეგობარი კი არ არის, იგივე სამხედრო ფორმაში ჩაცმული და გადაცმული დესანტნიკია, რომელიც ოკუპანტია" - ასე არ შეიძლება.

- ბატონო გრიგოლ, პრემიერ-მინისტრმა განაცხადა, რომ მას არ სჯერა, რომ რუსეთს უნდა საქართველოს ტერიტორიების ოკუპაცია... ვრცელდება აზრი საზოგადოებაში რომ თუ ჩვენ უარს ვიტყვით ევროსტრუქტურებისკენ სწრაფვაზე რუსეთი ტერიტორიებს დაგვიბრუნებს...

ახლა ვრცელდება ეს აზრი?
- დიახ, საკმაოდ ფართოდ... 
მე ამის დაჯერებაც არ მინდა, იმიტომ, რომ გაცილებით უფრო დიდ პატივს ვცემ ჩემი ერისა და ჩემი თანამოქალაქეების ინტელექტუალურ შესაძლებლობებს. ეს არის სრული, აბსოლუტური კოშმარი. ჩრჩილებით შეჭმული თეზისის ამოღება შევარდნაძის სკივრიდან და კიდვე ლაპარაკი ორ რუსეთზე, სადაც კარგმა პუტინმა არ იცის, რომ საქართველოს ტერიტორიების ოკუპაცია ხდება და იქ მუდმივად იგეგმება და ხორციელდება პროვოკაციები და რომ ასობით ათასი ადამიანი არის მსხვერპლი ეთნოწმენდისა და ეთნოფაშიზმის და ის რომ ბატონმა სტალინმა არ იცოდა, რომ ადამიანებს ხვრეტდდნენ... ეს კოშმარია ამის გაგება... სრული კოშმარი... კატასტროფულად არ შეიძლება ამისთანა თეზისების გაჟღერება. 
რას ჰქვია, ესე იგი ჩვენ სერიოზულად გვჯერა იმისა, რომ ხელისუფლების ვერტიკალს რუსეთში 1999 წლიდან იმიტომ აშენებდდნენ, რომ როგორც ელცინის დროს ყველა პოლკოვნიკს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე თავისი საგარეო პოლიტიკა ჰქონდეს?! მსგავსი არაფერი. შესანიშნავად, გამართულად, ჭრიჭინითა და მხიარულად მოქმედებს რუსული სახელმწიფო აპარატი და იქ რომ ღილაკს აჭერენ ხელს მოსკოვში, ოკუპირებულ ცხინვალის რეგიონში სერჟანტმა უკვე იცის რა უნდა გააკეთოს. ამიტომ ღმერთმა დაგვიფაროს ამ თეზისის გაცოცხლებისგან. უბრალოდ, ბატონ პრემიერ-მინისტრს სათქმელი არაფერი არ ჰქონდა. ხომ დაბნეული იყურებოდა კამერაში და გვეუბნებოდა, რომ ნამდვილად არ ველოდი ამისთანა რეაქციას რუსეთისგანო. მაგრამ ერთს ნამდვილად ვერ იტყვის, რომ საქართველოს საზოგადოების დიდმა ნაწილმა ეს დღევანდელი ჩვენი ხელისუფლება არ გააფრთხილა იმაზე თუ ვისთან აქვთ საქმე.

- ხელისუფლება ამტკიცებს, რომ "ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ კანონში ცვლილებები საქართველოს ინტერესებს შეესაბამება". რა ინტერესია ასეთი? და ზოგადად ამ კანონის ყოფნა-არყოფნის საკითხი შეიძლება დადგეს უკვე და კარასინმა ეს მოითხოვა...

- ოკუპაციის კანონი - არის ჩვენი ქვეყნის სამართლებრივი შეფასება იმ ქმედებისა, რაც აგრესორმა, რუსეთის ფედერაციამ ჩაიდინა ჩვენს სუვერენულ ტერიტორიაზე. როგორც კი ჩვენ ამ კანონს გავაუქმებთ ან შევასუსტებთ, უნდა გვესმოდეს, რომ ჩვენ ვასუსტებთ ან ფაქტიურად ვაუქმებთ საქართველოს დეოკუპაციის შანსებს...

- ცვლილება ანუ შესუსტება?

- ჯერ ვლაპარაკობთ იმაზე რაც რუსებმა მოითხოვეს საერთოდ გააუქმეთ კანონიო ან გააუქმეთ კანონში ის დებულება, რომელიც სისხლის სამართლის სასჯელს უწესებს იმას ვინც არალეგალურად გადმოდის ჩვენს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე ჩრდილოეთიდან. რაც შეეხება შესწორებებს, პატიოსნად ვიძახი, რაც მე მესმის ამ ცვლილებების ინიციატორებისგან, სამართლებრივი თვალსაზრისით, არის ნარკოტიკული ბოდვა. ჯერ გვეუბნებოდნენ, რომ როგორ შეიძლება ადამიანმა არ იცის ამ კანონის არსებობა და თქვენ კიდევ ციხეში სვამთ. 
სასაცილო ის არის, რომ სამართალი, საერთოდ იწვება იმით, რომ კანონის არცოდნა შენ არ განთავისუფლებს პასუხისმგებლობისგან და რეინტეგრაციის სამინისტრომ რევოლუცია მოახდინა, გადატრიალება მოახდინა სამართალში. 
მეორე ის, რომ ამ შესწორებით, მათ გააუქმეს სისხლის სამართლის კოდექსის ის პუნქტი, რომელიც სხვათა შორის, ძალიან მოქნილად აწესებდა საზღვრის უკანონო გადმოსვლისთვის 344 -ე მუხლი ან ჯარიმას ან ციხეს ე.ი. სასამართლოს რჩებოდა დისკრეცია, მოსამართლეს გადაეწვიტა ეს ადამიანი იმსახურებს ციხეს თუ არა და შეიძლება თუ არა ჯარიმით შემოვიფარგლოთ. ძალიან ბევრ შემთხვევაში და შეგიძლიათ არქივი ამოწიოთ, თქვენივე "ჯი-ეიჩ-ენის" რამდენი იქნა გათავისუფლებული ჯარიმის სანაცვლოდ პირდაპირ სასამართლოს დარბაზიდან.

ისიც ვახსენოთ, რომ ეს შესწორებები ორ სხვადასხვა რეჟიმს აწესებს ჩვენს საზღვრებზე. 
ე.ი. შენ თუ გადმოდიხარ მოკავშირე თურქეთიდან და არა აქვს მნიშვნელობა, თურქეთის მოქალაქე იქნება ეს თუ, მესამე ქვეყნის მოქალაქე. თუ გადმოდიხარ არალეგალურად, მაშინ შენ სისხლის სამართლის პასუხისგებაში მიეცემი. ხოლო, თუ შენ გადმოდიხარ ოკუპანტი სახელმწიფოს მხრიდან ოკუპირებულ ტერიტორიებზე, რომელიც ეთნიკურად არის გაწმენდილი ქართველებისგან, მაშინ შენ შემოიფარგლები 400-ლარიანი ჯარიმით. მაგრამ აქ უკვე თვალების გაფართოება უყვართ ჩვენს ოპონენტებს და შემდეგ შემთხვევაზე იწყებენ საუბარს... მაპატიეთ და, რა გარანტია არის რომ ის ადამიანი შემდეგ შემთხვევაში საქართველოში შემოვა იმის შემდეგ, რომ მეორედ ეწვევა აფხაზეთს? და მიზანი რა არის ამ ყველაფრის? ვერ გავიგე! 
სხვათა შორის, კიდევ ერთი შესანიშნავი არგუმენტი - საქართველოს რუსეთთან რეინტეგრაციის მინისტრმა განაცხადა, რომ ჩვენ შესწორებები შეგვაქვს არა 344-ე მუხლში არამედ თუ არ მეშლება - 322-ის პრიმში, რომელიც ლაპარაკობს ....
- ჩვენს რეინტეგრაციის მინისტრზე საუბრობთ? პაატა ზაქარეიშვილზე? 
- დიახ, დიახ, საქართველოს რუსეთთან რეინტეგრაციის მინისტრზე. ის ლაპარაკობს, რომ ჩვენ იმ მუხლში შეგვაქვს შესწორება, რომელსაც საქმე აქვს უცხო ქვეყნის მოქალაქესთან, რომელიც ამ ტერიტორიაზე აღმოჩნდა და არა საზღვრის გადმოკვეთაზეო. მაპატიეთ, მაგრამ ამ ადამიანს ან ეს მუხლები არა აქვს წაკითხული, ან არ აქვს წაკითხული ის შესწორებები, რომელსაც მისი სამინისტრო ცდილობს რომ შეიტანოს კანონში ან თვლის, რომ საქართველოში რესპუბლიკური პარტიის გარეთ არავის არ აქვს სამართლებრივი განათლება. 
ყველას უნდა ახსოვდეს, რომ სხვათა შორის, წინა მთავრობაშიც ზოგიერთს დაავიწყდა ეს რომ ყველა ქმედებაზე ყველას პასუხი მოეთხოვება ადრე თუ გვიან. და ის, რომ გაუგებარი მიზეზებით ცდილობენ დაასუსტონ ოკუპირებული ტერიტორიების სამართლებრივი მდგომარეობა, ეს ასე არ დამთავრდება. ამ შესწორებების მიღება განსაკუთრებით რუსების თავხედური ქმედების შემდეგ, მინდა გითხრათ, რომ საზოგადოების დიდ ნაწილსა და ამ ხელისუფლებას შორის წყალგამყოფი, ისევე როგორც რკინიგზის გახსნა.... 
- დიახ, თუ შეიძლება რკინიგზაზეც ვისაუბროთ, ვინაიდან არგუმენტებად მოჰყავთ ის, რომ აფხაზეთის გავლით რკინიგზის გახსნით ძალიან დიდ ეკონომიკურ სარგებელს მიიღებს ჩვენი აფხაზეთიც, დანარჩენი საქართველოც და აღარაფერს ვამბობ უკვე სომხეთზე... 
- არა მგონია თქვენი მაყურებელი და მკითხველი უნდა დავღალოთ ახლა ამაზე საუბრით და თავიდან მოყოლა ახლა იმისა თუ რა სამართლებრივი პრობლემები იქმნება იმ წუთასვე ... 
- კი ბატონო, ვიცით საბაჟო რეჟიმი, ვიცით გაფორმებული ხელშეკრულებები...
- სატრანზიტო ტარიფები... ეს ყველაფერი, თქვენ მშვენივრად იცით. სამართლებრივად ნაღმებით სავსე მოედანზე უნდა ვიაროთ, სრულიად გაუგებარი მიზეზებით. რაც შეეხება ეკონომიკურ მოგებას საქართველოსთვის, იმიტომ, რომ მაპატიეთ და მე უპირველეს ყოვლისა, ჩემი ნაციონალური ინტერესები მადარდებს და სრულიად არ მაინტერესებს სხვისი ინტერესები ვიდრე არ გავერკვევი ჩვენთვის რა მოაქვს. ლარსი და ყაზბეგი გახსნილია და რა მიდის საქართველოდან ერთი იმისთანა რაოდენობა რუსეთში მაპატიეთ, რომ ეს კიდევ დამატებით რკინიგზის გახსნას ითხოვდეს. დაგვავიწყდა, რომ 1993 წლის სისხლისმღვრელი ომმა 15 ათასი საქართველოს მოქალაქის სიცოცხლე შეიწირა და 400 ათასზე მეტი ადამიანი აღმოჩნდა იძულებით გადაადგილებული პირების ან ლტოლვილების სიტუაციაში. ეს დაგვავიწყდა? 
ეს რკინიგზა რუსეთს არ სჭირდება. არც საქართველოსთვის, არც ოკუპირებული აფხაზეთისთვის არც სომხეთისთვის, ეს რკინიგზა იქნება სუფთა სამხედრო სატრანსპორტო კომუნიკაცია, რომლის მთავრი მიზანია შეაერთოს მოსკოვი თეირანთან! ჩვენ ამისთვის მზად ვართ? ამისთანა თამაშებისთვის? და ღმერთმა დაიფაროს საქართველო აღმოჩნდეს იმ სიტუაციაში, როდესაც ყარაბაღის ან სხვა მიზეზის გამო ჩვენ მეზობელ აზერბაიჯანსა და სომხეთს შორის. ვიმეორებ ღმერთმა დაიფაროს, დაიწყოს შეიარაღებული კონფლიქტი - როდესაც ერთი მხარე გთხოვს ამ კომუნიკაციის მაქსიმალურად გამოყენებას სამხედრო მიზნებისათვის, მეორე კი - ამ კომუნიკაციის სრულიად დაკეტვას. 
- ბატონო გრიგოლ, ერთ-ერთ ინტერვიუში, წლების წინ თქვენ განაცხადეთ: "ჩვენ აუცილებლად გავხდებით იმის მოწმე თუ როგორ გადაკვეთს ბოლო რუსული ჯავშანმანქანა საქართველო-რუსეთის საზღვარს. ჩვენ აუცილებლად ვნახავთ ამას და ამ ჯავშანმანქანიდან ამოფრქვეულ ტკბილ ბოლს ჩავისუნთქავთ " ... ახლაც ასე ფიქრობთ? 
- აბსოლუტურად! ერთი რამ მინდა გითხრათ, არასოდეს ვყოფილვარ ისე დარწმუნებული, რომ ეს მოხდება, როგორც დღეს! მინდა გითხრათ, რომ ამის გარანტია არის 1-ლი ოქტომბერი, როდესაც ჩვენმა საზოგადოებამ და სახელმწიფომ მთლიანად გამოიჩინა ის მომზადება და სიმწიფე, რომელსაც არავინ ელოდა ჩვენი საზღვრების გარეთ. 
მინდა გითხრათ, რომ ჩვენ ვაგრძელებთ აცრების მიღებას ძალიან ბევრი ავადმყოფობის წინააღმდეგ, რომელიც ადრე გვჭირდა და ერი, რომელიც სულ უფრო და უფრო ყალიბდება დემოკრატიულ საზოგადოებად "განწირულია" წარმატებისთვის. 
დარწმუნებული იყავით, რომ ჩვენ, ჩვენი მტკიცე, გააზრებული და წყნარი პოლიტიკით, რომელსაც გავატარებთ ჩვენს მოკავშირეებთან ერთად - აუცილებლად მივაღწევთ მიზანს. მაგრამ უნდა გვახსოვდეს, რომ არც ერთი დათმობა, რუსეთის მიერ არ იქნება აღქმული, როგორც ჩვენი მხრიდან კეთილშობილური საქციელი. ეს ყოველთვის აღიქმება, როგორც მათი წნეხის შედეგი და მეორე დღეს მათ ეს უკვე დაავიწყდებათ. 
ამიტომ, არასოდეს არ დავივიწყოთ, რომ ყველა მთავრობამ მომავალ მთავრობას უნდა გადასცეს შეურყეველი სამართლებრივი მდგომარეობა ჩვენი ოკუპირებული ტერიტორიების. შეიძლება დღეს იქ რუსული ჩექმა იყოს, მაგრამ სანამ ჩვენ, საერთაშორისო სამართლის თვალსაზრისით ტერიტორიული მთლიანობა შენარჩუნებული გვაქვს, დაკარგული არაფერი არ არის. 
- შეუძლებელია გვერდი ავუაროთ ჟენევის საერთაშორისო მოლაპარაკებებს, რომლებიც უკვე ამდენი წელია კვლავაც უშედეგოდ მიმდინარეობს. ახალი გუნდი მოწინააღმდეგე მხარისათვის უფრო მისაღები ჩანს.... არის საუბარი ორი სამუშაო ჯგუფის გაერთიანებაზე, დამსწრეთა სტატუსის დელეგაციების დონემდე ამაღლებაზე... თქვენი აზრით, თავდაუსხმელობის ხელშეკრულების გაფორმება ამა თუ იმ ფორმით და შეფუთვით, რამდენად რეალურია ?
- თვითონ ჟენევის მოლაპარაკებების არსებობა არის შედეგი, რომელსაც მიაღწია ქართულმა დიპლომატიამ. არასოდეს საქართველო არ ელაპარაკებოდა აგრესორ ქვეყანას შუამავლების და მოძმეების თანდასწრებით და დღეს ჩვენ თანათავმჯდომარეებად გვყავს გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია, ეუთო და ევროპის კავშირი და სრულუფლებიანი წევრი არის მოლაპარაკებების შეერთებული შტატები. შეცდომა არის ორი ჯგუფის გაერთიანება. ოკუპირებული ტერიტორიებიდან მოლაპარაკებებზე ჩამოსული პირები, წარმოადგენენ მარტო თავის თავს, ჯერ-ჯერობით და ეს არ შერყეულა. ამიტომ გავუფრთხილდეთ ჩვენ ამ ფორმატს, იმიტომ, რომ შესაძლოა დღეს ჩვენ გვეჩვენებოდეს, რომ 23 რაუნდი, რომელიც ჩატარდა არაფრის მომცემი იყო. არ აქვს მნიშვნელობა რამდენი ჩატარდება, იმიტომ, რომ ეს იცით რას ჰგავს? სტრადივარიუსის ვიოლინოს, რომელიც სახლში გაქვთ და რომელზეც ჩვენმა შვილმა არ იცის ჯერ დაკვრა, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ მას ამაზე დაკვრა არ ეცოდინება ან ინსტრუმენტი არის ცუდი. ვიღაც ოჯახში ამაზე ბოლოს და ბოლოს აუცილებლად დაუკრავს.
- გამუდმებით გვესმის მუქარები სოხუმიდან და ცხინვალიდან, რომ აი, შევწყვეტთ მალე ამ მოლაპარაკებებში მონაწილებას თუ არ მოაწერთ ხელს... 
- ვერაფერსაც ვერ შეწყვეტენ, იმიტომ, რომ რუსეთი ამ მოლაპარაკებებიდან ვერ გამოვა, იმ მარტივი მიზეზის გამო, რომ გახდება საერთაშორისო გაკიცხვის და ზეწოლის ობიექტი. 
ხოლო რაც შეეხება ხელშეკრულებას ძალის გამოუყენებლობის შესახებ. 2010 წლის ნოემბერში პრეზიდენტმა აიღო ეს იურიდიული ვალდებულება და ჩვენ მაშინვე განვაცხადეთ - რუსეთის ფედერაციასთან ჩვენ მზად ვართ ამ ხელშეკრულებას ხელი მოვაწეროთ გუშინ, დღეს, ხვალ - როდესაც იტყვიან. რაც შეეხება ოკუპირებულ ტერიტორიებზე საოკუპაციო რეჟიმებს, დარწმუნებული ვარ საქართველოს ხელისუფლება არასოდეს ამას ხელს არ მოაწერს, იმიტომ, რომ ეს იქნება პირველი ნაბიჯი გადადგმული მათი იურიდიული აღიარებისკენ, დე-იურე აღიარებისკენ. 
სხვათა შორის, შესანიშნავი პრეცედენტები არსებობს, როდესაც ამერიკის სამოქალაქო ომის დროს სეპარატისტულმა სამხრეთის შტატებმა აბრაამ ლინკოლნს შესთავაზეს ხელშეკრულებაზე ხელის მოწერა, პრეზიდენტმა კატეგორიული უარი განაცხადა, იმიტომ, რომ სამართლებრივი თვალსაზრისით ეს ხელმოწერა მათ აძლევდა იმის საშუალებას, რომ გამხდარიყვნენ საერთაშორისო სამართლის სუბიექტები. 
- რამდენად მართებულად მიგაჩნიათ, გნებავთ სამართლებრივად აგვისტოს ომის ხელახალი გამოძიების წამოწყება ჩვენი მთავრობის მიერ?
- აქ ”ვეფხისტყაოსანის” და ბიბლიის დაწერა საჭირო არ არის, მოკლედ შევაფასოთ - ეს არის სრულიად უგუნური, მოუფიქრებელი ნაბიჯი, როდესაც საქართველოს სახელმწიფო ინტერესები ეწირება შიდაპოლიტიკურ ბრძოლას და ამას თვითონ ის ინანებს, ვინც ინიცირებას მოახდენს ამ გამოძიებისა. ძალიან ინანებს. იმიტომ, რომ ჯერ ერთი, ხალხის უზარმაზარი ნაწილი უბრალოდ უარს იტყვის ამ კომისიებთან თანამშრომლობაზე ყველაფერი გამოძიებულია და ყველაფერი ნათელია და მეორე - ჩვენი მოკავშირეებიდან უკვე ძალიან მკაფიო სიგნალები მოდის იმის თაობაზე, რომ ეს იმპროვიზაციები და ექსპრომტები, თბილისურად გეტყვით - ყელში ამოუვიდა უკვე სუყველას. 
- ახალი ხელისუფლება ქვეყნის სათავეში მოსვლისას და მანამდეც ამბობდა, რომ რუსეთის მიმართ რიტორიკა უნდა შეცვლილიყო.. ეს ხაზი ტარდება დღესაც..
- აღარ ტარდება! ბორდელიზაციის და კარასინის განცხადების შემდეგ თქვენ თუ ნახავთ ბატონი ზაქარეიშვილის, ქალბატონი ბერუჩაშვილის, კოალიციის პირველი პირების განცხადებებს, თქვენ ნახავთ რა მკვეთრად განსხვავდება ეს რიტორიკა იმ რიტორიკისგან რომელიც იყო რუსების ამ ბოლო განცხადებებამდე.
-და თქვენ ფიქრობთ, რომ ამას ერთჯერადი ხასიათი არ ექნება?
-რას ლაპარაკობთ! თქვენ შეიძლება გჯეროდეთ ჩვენი რუსი ძმების, ისინი ჯერ არაერთხელ კიდევ ასწავლიან გაკვეთილს ჩვენს ხელისუფლებას და იმისთანა რიტორიკას მოისმენთ, რომელიც ალბათ ავ ან კარგ სიზმარშიც არ დაესიზმრებოდა ამ ხელისუფლებას. იმიტომ, რომ ხალხი იყო გაოგნებული, აღშფოთებული. ხომ გითხარით, თავიდანვე, რომ რუსეთს დღეს ძალიან შეზღუდული ინსტრუმენტარი აქვს საგარეო პოლიტიკის. 
მალე გაჩნდება ახალი ინტერნეტგაზეთი, რომელშიც მე და ჩემი თანაგუნდელები ვმონაწილეობთ, როგორც დამფუძნებლები და როგორც ავტორები. აი იქ მოლდოვაზე იქნება ერთი სტატია. შემიძლია ცოტა ადრეც კი მოგცეთ, მინდა რომ თქვენ ეს წაიკითხოთ. სარკისებური ანარეკლია იმისა რა ხდება საქართველოსა და რუსეთს შორის.
როგორც კი მოლდოვაში დაიწყო სამთავრობო კრიზისი, თქვენ იცით მაგრამ თქვენს მაყურებელს და მკითხველს შევახსენოთ, ამა წლის ე.წ. ვიპ-ნადირობაზე შემთხვევით დაიღუპა ერთ-ერთი ცნობილი ბიზნესმენი. საქმე იმით იყო გართულებული, რომ ნადირობაში მონაწილეობას გენერალური პროკურორი ბატონი ზუბკო ღებულობდა, ინციდენტის მიჩქმალვა სცადეს ეს გადაიზარდა სამთავრობო კრიზისში. პრემიერ-მინისტრმა ფილატმა ბატონი ზუბკო გადააყენა, ამან გამოიწვია კოალიციაში შემავალი ორი პარტიის დაპირისპირება.... როგორც კი ეს დაიწყო, იმწუთასვე, ზოგიერთ ჩვენს საეკლესიო ჟურნალში, რომ წერია - მიწიდან აღმოცენდნენ რუსი სამხედროები, რომლებმაც დაიწყეს შეტევა მოლდოვაზე უკრაინაზე, განაცხადეს, რომ მათ ე.წ. რუსი სამშვიდობოები ოკუპირებულ დნესტრისპირეთში ჰყავთ სრულ სატრანსპორტო ბლოკადაში და მოითხოვეს ტირასპოლის სამხედრო აეროპორტის გახსნა, რასაც ჩვენ მუდმივად ვიგერიებდით სოხუმის აეროპორტთან მიმართებაში. ფანტასტიკური რამეა, რომ კითხულობ - გვარები და პერსონაჟები მოლდოვის პოლიტიკური პერსონაჟები, რომ შეცვალო ქართული პოლიტიკური პერსონაჟებით, ტირასპოლი - სოხუმით ან ცხინვალით - სარკისებური ანარეკლია.
ამიტომ არაფერი არ დამთავრებულა - თუ ხელისუფლებას ჰგონია, რომ დღეს დიცთან და სხვა ჩვენს ოკუპაციის ხაზს ახლო სოფლებთან სიჩუმე იმას ნიშნავს, რომ ეს მორჩა - ბატონებო და ქალბატონებო! არაფერიც არ მორჩა და ეს ყველაფერი ახლა იწყება! იმიტომ, რომ რუსეთმა თქვენგან ვერ მიიღო ის რასაც ისინი ასე მოუთმენლად ელოდებოდნენ. 
თქვენ ჯერ ვერ თქვით, არ თქვით და ძალიან მიხარია, რომ არ თქვით, რომ საქართველო უარს ამბობს ნატოში გაწევრიანებაზე - სხვა მათ არაფერი არ აინტერესებთ. 
-იმედია არც ვიტყვით ამას...
-მეც იმედი მაქვს! 
-ბოლო პერიოდში ჩნდება მოსაზრება იმისა, რომ ვილნიუსის სამიტზე ასოცირებისა და თავისუფალი ვაჭრობის შეთანხმება საფრთხის ქვეშ დადგეს... წინაპირობებს ხედავთ? რამდენად რეალურია ეს? 
-მე არ მაქვს ასეთი შთაბეჭდილება. თქვენ იცით, რომ 2012 წლის 1-ელ ოქტომბრამდე ჩვენ ვმუშაობდით ამ ხელშეკრულებების ხელმოწერაზე. არჩევნების შემდეგ დისკუსიის პროცესში ხელმოწერა დელიკატურად იქნა ჩაჩოჩებული და რატომღაც დავთანხმდით პარაფირებაზე. პარაფირება ნიშნავს, რომ მხარეებს ტექსტი აქვთ წაკითხული, შეთანხმებულები არიან სრულიად ამ ტექსტზე და ეს ტექსტი მზად არის ხელმოსაწერად. 
მაპატიეთ და თუ პარაფირება ხდება, რა უშლის ხელს ხელმოწერას ვილნიუსის სამიტზე? ჩემთვის გასაგები არის რატომაც - იმიტომ, რომ მუდმივად დისკუსიის რეჟიმში შენს მოკავშირეებთან არ შეიძლება იყო. მაგრამ მე მაინც მგონია, რომ პარაფირებას ხელს არაფერი შეუშლის. იმიტომ, რომ მე მგონია ძალიან უცნაური იქნება, როდესაც ეს გაკეთდება მოლდოვასთან მიმართებაში სომხეთთან მიმართებაში, უკრაინა ხელს მოაწერს ამ დოკუმენტებს, საქართველო კი რომელიც აქამდე, დღევანდლამდე, ლიდერი იყო დემოკრატიული და სხვა რეფორმების გატარებაში ბორტის მიღმა აღმოჩნდება, არა მგონია. თუმცა, გამომდინარე იქიდან, რამდენჯერ დაგვიბიჯებია ერთსა და იმავე ფოცხზე, დღეიდან ნოემბრამდე შეიძლება იმდენი სისულელე გავაკეთოთ კიდევ, რომ შეიძლება ამასაც მივაღწიოთ. 
- როგორ შეაფასებდით სერბეთსა და კოსოვოს შორის გაფორმებულ ე.წ. ისტორიულ შეთანხმებას რომელსაც ჩვენმა პრემიერმა მაგალითი უწოდა საქართველოსთვის? 
- პრემიერს წარმოდგენა არ ჰქონდა იმ წუთში რაზე აკეთებდა კომენტარს, დამიჯერეთ, პირველად გაიგო ევრონიუსის რუსი კორესპოდენტისგან, რომ ამისთანა ხელშეკრულება არსებობს და ჩათვალა, რომ რადგან ხელშეკრულება არსებობს კონფლიქტში მყოფ მხარეებს შორის ეს არის კარგი და შესაბამისი კომენტარი გააკეთა. თუმცა, რომ გეკითხათ, ერთი პოსტულატი მაინც იცით ბატონო პრემიერო ამ ხელშეკრულებიდანო, რა თქმა უნდა წარმოდგენა არ ჰქონდა, რაც სხვათა შორის პრემიერ-მინისტრზე არ მეტყველებს ცუდად - ძალიან ცუდად მეტყველებს მის მრჩევლებზე. თუ ბატონ ობამას, ან აშშ-ს სხვა პრეზიდენტებს ყოველ დღე სჭირდებათ ნახევარსაათიანი ან ორმოცწუთიანი ბრიფინგი მიმდინარე საკითხებზე, მე არ მესმის საქართველოს პრემიერ-მინისტრს რატომ არ უტარებენ ამისთანა ბრიფინგებს და რატომ არ უტარებენ სხვათა შორის რეპეტიციებს, როდესაც მას ვიზიტი აქვს სხვა ქვეყანაში ან საერთაშორისო ორგანიზაციებში. 
რაც შეეხება სერბეთ-კოსოვოს შეთანხმება, ეს არის სერბეთის სუვერენული საქმე, რადგან სერბეთის დემოკრატიულად არჩეულმა მთავრობამ გადაწყვიტა, რომ ფაქტიურად კოსოვოს აღიარება გაეცვალა სერბების ავტონომიაზე კოსოვოს ჩრდილოეთში მიტროვიცაში და მიმდებარე ტერიტორიებზე, ეს მათი საქმე არის. ჩვენთვის საფრთხე აქ არის ორი - ერთი ძალიან დიდი საფრთხე არის, რომ გახშირდება თხოვნები კოსოვოს აღიარებაზე და მგონი არ არის საჭირო კომენტარი როგორ უნდა მოვიქცეთ და მეორე - ამ ხელშეკრულებას რუსეთი, თუ უკვე არ დაიწყო ხვალ დაიწყებს მორგებას ჩვენს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე, ემისრების გაგზავნას ჩვენს მოკავშირეებთან და იმის მცდელობას, რომ ყველამ ერთად საქართველო დაითანხმოს "კონსტრუციულ" და "სამართლიან" შეთავაზებებზე. 
- და ბოლოს, მაინც ჩვენი ხალხისათვის ორი ძალიან მტკივნეული საკითხით მინდა დავასრულოთ. ეს არის საგარეო კურსი და ტერიტორიული მთლიანობა: თქვენ ერთხელ განაცხადეთ, რომ "მე არ მჯერა, რომ მგლები ოდესმე ვეგეტარიანელები გახდებიან". ასევე ვიცით თქვენი მოსკოველი კოლეგებისგან და მეგობრებისგან გაგონილი ფრაზა "პრინიატო რეშენია აფხაზიუ ნე ვოზვრაშჩატ" - რისი იმედი უნდა გვქონდეს? სად არის გზა?
- გზა არის იქ, რა გზითაც ჩვენ მივდივართ - სიძნელეებით, გადახვევებით, დისკუსიით, ჩხუბით, კამათით, მაგრამ მაინც, როგორც ერი, ერთ გზაზე მივდივართ. რაც შეეხება საგარეო პოლიტიკას და ზოგიერთ მნიშვნელოვან შიდაპოლიტიკურ საკითხს, ეს გზა არის დაფუძნებული რამდენიმე ბოძზე, სვეტზე, რომელთაგან ერთი არის - ევროატლანტიკური და ევროინტერგრაცია, რის გარეშეც საქართველო ვერ გადარჩება როგორც დამოუკიდებელი სახელმწიფო და ქართველი ხალხი ფიზიკურად ვერ გადარჩება როგორც თავისუფალი ერი, მეორე - ეს არის იმის გათავისება მტკიცედ, რომ სამართლით იწყება ყველაფერი, სამართლებრივი მდგომარეობითა და არა ოპორტუნისტური ქმედებებით. 
უნდა გვახსოვდეს, რომ საერთაშორისო სამართლებრივ დოკუმენტებში ჩაწერილი პოსტულატი, რამდენადაც ცუდი უნდა იყოს, რეალური მდგომარეობა ადგილზე უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ღვინოსა და ბორჯომზე საუბარი აგრესორთან. 
ჩვენ, ჩვენი შთამომავლობა არ გვაპატიებს თუ დაიკარგა ის მიღწევები, რაც ჩვენ გვაქვს საერთაშორისო სამართლებრივი თვალსაზრისით და მესამე - ძალიან მნიშვნელოვანი - ყოველდღე გაძლიერება პოლიტიკურად, ეკონომიკურად, საგარეო პოლიტიკის თვალსაზრისით იმისათვის, რომ როდესაც რუსეთში მოხდება კიდევ ერთი ტრანსფორმაცია, როდესაც რუსეთი კიდევ შეცვლის თავის პოლიტიკურ და შიდა კურსს, ჩვენ შევძლოთ მშვიდობიანად ქვეყნის გაერთიანება. 
იმიტომ, რომ რუსების დღევანდელ მთავრობას, არც აფხაზები აინტერესებს, არც ოსები აინტერესებს, არც ქართველები აინტერესებს და ოქსფორდის განათლება არ სჭირდება იმას, რომ არც რუსები აინტერესებს. მათ აინტერესებს ნავთობისა და გაზისგან მიღებული მოგება და დიქტატი იმ რეგიონებზე, რომელიც ხელს შეუწყობს ნავთობისა და გაზისგან მოგების მიღებას.

„ჯი-ეიჩ-ენი", ესაუბრა ეკა მომცელიძე

 

http://ghn.ge/news-90566.html

მსგავსი სიახლეები

Developed by: Giorgi Mshvenieradze
© 2013-2014 IVERIA.BIZ საავტორო უფლებები დაცულია